آسم چیست؟
آسم یک بیماری مزمن (طولانی مدت) است که مجاری هوایی در ریه ها را تحت تاثیر قرار می دهد. راه های هوایی لوله هایی هستند که هوا را به داخل و خارج از ریه های شما منتقل می کنند. اگر آسم دارید، راههای هوایی ممکن است ملتهب و گاهی تنگ شوند. این امر باعث می شود هنگام بازدم، جریان هوا از مجاری تنفسی شما سخت تر شود.
طبق مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری، از هر ۱۳ نفر در ایالات متحده، ۱ نفر مبتلا به آسم است. این بیماری در تمام سنین تاثیر می گذارد و اغلب در دوران کودکی شروع می شود. برخی چیزها می توانند علائم آسم را تشدید کنند، مانند گرده گل، ورزش، عفونت های ویروسی یا هوای سرد. به این عوامل محرک آسم می گویند. هنگامی که علائم بدتر می شوند، به آن حمله آسم می گویند. هیچ درمان قطعی برای آسم وجود ندارد، اما کنترل و برنامه اقدام آسم می تواند به شما در مدیریت آن بیش از آنچه فکر کنید کمک کند. این طرح ممکن است شامل نظارت، اجتناب از محرک ها و استفاده از دارو درمانی باشد.
حمله آسم چیست؟
وقتی به طور طبیعی نفس میکشید،مجاری هوایی کاملا باز هستند و به هوا اجازه میدهند به راحتی و بیصدا حرکت کند. در طول حمله آسم، سه چیز ممکن است رخ دهد:
- برونکواسپاسم: ماهیچه های اطراف راه های هوایی منقبض می شوند (سفت می شوند). وقتی آنها سفت می شوند، راه های هوایی شما را تنگ می کنند. هوا نمی تواند آزادانه از طریق راه های هوایی منقبض شده جریان یابد.
- التهاب: پوشش مجاری تنفسی شما متورم می شود. راه های هوایی متورم اجازه نمی دهد هوای زیادی به ریه های شما وارد یا از آن خارج شود.
- افزایش ترشحات: در طول حمله، بدن شما خلط بیشتری تولید می کند. این ترشحات غلیظ راه های هوایی را مسدود می کند.
هنگامی که راههای هوایی شما سفتتر میشود، صدایی به شکل خسخس کردن در هنگام نفس کشیدن ایجاد میکنید، صدایی که راههای هوایی شما هنگام بازدم ایجاد میکنند. همچنین ممکن است یک حمله آسم به نام تشدید یا شعله ور شدن آسم را تجربه کنید. این اصطلاح برای زمانی است که آسم شما کنترل نشده باشد.
چه انواعی از آسم وجود دارد؟
آسم بر اساس علت و شدت علائم به انواع مختلفی تقسیم می شود. پزشکان آسم را به صورت زیر شناسایی می کنند:
- متناوب: این نوع آسم می آید و می رود بنابراین می توانید در بین حمله های آسم زندگی طبیعی داشته باشید.
- پایدار: آسم مداوم به این معنی است که شما در بیشتر مواقع علائم دارید. علائم می تواند خفیف، متوسط یا شدید باشد. ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی شدت آسم را بر اساس تعداد دفعات بروز علائم تعیین می کنند. آنها همچنین در نظر میگیرند که چگونه میتوانید کارها را در طول حمله انجام دهید.
آسم دلایل متعددی دارد:
- آلرژیک: آلرژی برخی افراد می تواند باعث حمله آسم شود. آلرژن ها شامل مواردی مانند کپک ها، گرده ها و شوره حیوانات خانگی هستند.
- غیر آلرژیک: عوامل خارجی می توانند باعث تشدید آسم شوند. ورزش، استرس، بیماری و آب و هوا ممکن است باعث حمله آسم شوند.
آسم همچنین میتواند به انواع زیر هم تقسیم شوند:
- شروع بزرگسالی: این نوع آسم بعد از 18 سالگی شروع می شود.
- شروع در کودکی: این نوع آسم اغلب قبل از 5 سالگی شروع می شود و می تواند در نوزادان و کودکان نوپا رخ دهد. قبل از تصمیم گیری در مورد اینکه آیا کودک شما در صورت حمله آسم به یک دستگاه تنفسی در دسترس نیاز دارد، باید مطمئن شوید که آن را با پزشک خود در میان بگذارید. ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی فرزندتان می تواند به شما در درک خطرات کمک کند.
علاوه بر این تقسیم بندی، انواع دیگری از آسم وجود دارد:
- آسم ناشی از ورزش: این نوع آسم با ورزش ایجاد می شود و برونکواسپاسم ناشی از ورزش نیز نامیده می شود.
- آسم شغلی: این نوع آسم در درجه اول برای افرادی اتفاق می افتد که در اطراف مواد تحریک کننده کار می کنند.
- سندرم همپوشانی آسم–COPD (ACOS): این نوع زمانی اتفاق می افتد که شما هم آسم و هم بیماری انسداد مزمن ریه (COPD) دارید. هر دو بیماری تنفس را دشوار می کنند.
چه کسانی ممکن است به آسم مبتلا شوند؟
هر فردی در هر سنی ممکن است به آسم مبتلا شود اما بروز آن در دوران کودکی بیشتر است.افراد مبتلا به آلرژی یا افرادی که در معرض دود تنباکو قرار دارند بیشتر در معرض ابتلا به آسم هستند. این شامل pasive smoker (قرار گرفتن در معرض شخص دیگری که سیگار میکشد) و دود دست سوم (قرار گرفتن در معرض لباس یا سطوح در مکانهایی که برخی سیگار کشیدهاند) میشود. آمارها نشان می دهد زن ها بیشتر از مردها به آسم مبتلا هستند. آسم افراد سیاه پوست را بیشتر از سایر نژادها تحت تاثیر قرار می دهد.
چه چیزی باعث آسم می شود؟
محققان نمی دانند چرا برخی از افراد آسم دارند در حالی که برخی دیگر اینگونه نیستند. اما برخی از عوامل خطر فرد را مستعد آسم میکند که شامل:
- آلرژی: داشتن آلرژی می تواند خطر ابتلا به آسم را افزایش دهد.
- عوامل محیطی: افراد ممکن است پس از قرار گرفتن در معرض چیزهایی که مجاری تنفسی را تحریک می کنند، به آسم مبتلا شوند. این مواد شامل مواد آلرژی زا، سموم، دود و دود دست دوم یا دست سوم است. اینها به ویژه برای نوزادان و کودکان خردسالی که سیستم ایمنی آنها به تکمیل نشده است مضر باشد.
- ژنتیک: اگر خانواده شما سابقه آسم یا بیماری های آلرژیک داشته باشد، خطر ابتلا به این بیماری در شما بیشتر است.
- عفونتهای تنفسی: برخی عفونتهای تنفسی، مانند ویروس سنسیشیال تنفسی (RSV)، میتوانند به ریههای در حال رشد کودکان آسیب بزنند.
محرک های رایج حمله آسم چیست؟
در صورت تماس با موادی که شما را تحریک می کند، ممکن است دچار حمله آسم شوید. پزشکان این مواد را “محرک” می نامند. دانستن اینکه چه چیزی باعث تحریک آسم شما می شود، جلوگیری از حملات آسم را آسان تر می کند.
برای برخی از افراد، یک محرک می تواند بلافاصله حمله را آغاز کند. برای افراد دیگر یا در زمانهای دیگر، حمله ممکن است ساعتها یا روزها بعد شروع شود.
محرک ها می توانند برای هر فرد متفاوت باشند. اما برخی از محرک های رایج عبارتند از:
- آلودگی هوا: بسیاری از چیزهای بیرون می توانند باعث حمله آسم شوند. آلودگی هوا شامل آلاینده های کارخانه ها، اگزوز خودروها، دود آتش سوزی و غیره است.
- حشرات موجود در گرد و غبار: شما نمی توانید این حشرات را ببینید، اما آنها در خانه های ما هستند. اگر آلرژی به کنه گرد و غبار دارید، می تواند باعث حمله آسم شود.
- ورزش: برای برخی افراد، ورزش می تواند باعث حمله شود.
- قارچ ها: مکانهای مرطوب میتوانند باعث ایجاد کپک شوند که در صورت ابتلا به آسم میتواند مشکلاتی ایجاد کند. حتما لازم نیست برای حمله به قارچ خاصی حساسیت داشته باشید.
- آفات: سوسک ها، موش ها و سایر آفات خانگی می توانند باعث حملات آسم شوند.
- حیوانات خانگی: حیوانات خانگی شما می توانند باعث حملات آسم شوند. اگر به شوره حیوانات خانگی (پوست های خشک شده پوست) حساسیت دارید، تنفسآن ها می تواند مجاری تنفسی شما را تحریک کند.
- دود تنباکو: اگر شما یا فردی در خانه شما سیگار می کشد، خطر ابتلا به آسم بیشتر است. هرگز نباید در مکان های بسته مانند ماشین یا خانه سیگار بکشید و بهترین راه حل ترک سیگار است.
- مواد شیمیایی یا بوهای قوی این موارد می تواند باعث ایجاد حملات در برخی افراد شود.
- مواجهه های شغلی خاص شما می توانید در محل کار خود در معرض چیزهای زیادی از جمله تمیز کردن محصولات، گرد و غبار آرد یا چوب یا سایر مواد شیمیایی قرار بگیرید. اگر آسم دارید همه اینها می تواند محرک باشد.
علائم و نشانه های آسم چیست؟
افراد مبتلا به آسم معمولا علائم واضحی دارند. این علائم و نشانه ها شبیه بسیاری از عفونت های تنفسی است:
- سفتی قفسه سینه، درد یا فشار
- سرفه (به خصوص در شب)
- تنگی نفس
- خس خس سینه
ممکن است با هر حال همه این علائم را نداشته باشید. شما می توانید علائم و نشانه های مختلفی را در زمان های مختلف با آسم مزمن داشته باشید. همچنین، علائم می تواند بین حملات آسم تغییر کند.
پزشکان چگونه آسم را تشخیص می دهند؟
ارائهدهنده مراقبتهای بهداشتی شما سابقه پزشکی شما را بررسی میکند، از جمله اطلاعاتی در مورد والدین و خواهر و برادر شما. پزشک شما همچنین از شما در مورد علائم شما سوال خواهد کرد. ارائه دهنده شما باید هرگونه سابقه آلرژی، اگزما (بثورات ناهموار ناشی از آلرژی) و سایر بیماری های ریوی را بداند.
ارائه دهنده سلامت شما ممکن است اسپیرومتری را برای بررسی ظرفیت های تنفسی تجویز کند.
این آزمایش جریان هوا را از طریق ریه های شما اندازه گیری می کند و برای تشخیص و نظارت بر پیشرفت شما با درمان استفاده می شود. پزشک شما ممکن است یک رادیوگرافی قفسه سینه، آزمایش خون یا آزمایش پوست را تجویز کند.
چه گزینه های درمانی برای درمان آسم وجود دارد؟
شما گزینه هایی برای کمک به مدیریت آسم خود دارید. پزشک شما ممکن است داروهایی را برای کنترل علائم تجویز کند. این ها شامل:
- برونکودیلاتورها: این داروها عضلات اطراف راه های هوایی شما را شل می کنند. عضلات شل شده به مجاری تنفسی اجازه می دهند هوا را به حرکت درآورند. آنها همچنین اجازه می دهند مخاط راحت تر از طریق راه های هوایی حرکت کند. این داروها در صورت بروز علائم شما را تسکین می دهند و برای آسم متناوب و مزمن استفاده می شوند.
- داروهای ضد التهاب: این داروها تورم و تولید مخاط را در مجاری هوایی شما کاهش می دهند. آنها ورود و خروج هوا به ریه های شما را آسان تر می کنند. ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی(پزشک) شما ممکن است آنها را برای کنترل یا جلوگیری از علائم آسم مزمن هر روز تجویز کند.
- درمانهای بیولوژیک برای آسم: این درمانها برای آسم شدید زمانی استفاده میشوند که علایم علیرغم درمان مناسب با داروهای استنشاقی همچنان ادامه داشته باشند.
شما می توانید داروهای آسم را به روش های مختلف مصرف کنید. شما ممکن است با استفاده از اسپری ها با دوز اندازه گیری شده، نبولایزر یا نوع دیگری از استنشاق کننده آسم، داروها را استفاده کنید.ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی شما ممکن است داروهای خوراکی را نیز تجویز کند.
هدف از کنترل آسم چیست؟
هدف از درمان آسم کنترل علائم است. کنترل آسم یعنی شما:
- می توانید کارهایی را که می خواهید در محل کار و خانه انجام دهید.
- هیچ (یا حداقل) علائم آسم را نداشته باشید.
- به ندرت نیاز به استفاده از داروی تسکین دهنده خود (اسپری استنشاقی) دارید.
- به دلیل تنگی نفس از خواب بیدار نشوید.
چگونه علائم آسم را کنترل کنید؟
شما باید علائم آسم خود را پیگیری کنید. این یک بخش مهم برای مدیریت بیماری است. ارائهدهنده مراقبتهای بهداشتی شما ممکن است از شما بخواهد که از یک دستگاه که مقدار هوای بازدمی شمارا مسنجد (PF) استفاده کنید. این دستگاه اندازه گیری می کند که با چه سرعتی می توانید هوا را از ریه های خود خارج کنید. همچنین می تواند به ارائه دهنده شما کمک کند تا داروهای شما را اصلاح کند. همچنین به شما می گوید که آیا علائم شما بدتر می شود یا خیر.
چگونه می توانم از حمله آسم جلوگیری کنم؟
اگر ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی شما بگوید که مبتلا به آسم هستید، باید بفهمید چه چیزی باعث حمله می شود. اجتناب از محرک ها می تواند به شما در جلوگیری از حمله کمک کند. با این حال، شما نمی توانید از ابتلا به آسم جلوگیری کنید.
پروگنوز(پیش آگهی) فرد مبتلا به آسم چگونه است؟
اگر آسم دارید، همچنان می توانید زندگی بسیار پرباری داشته باشید و در ورزش و فعالیت های دیگر شرکت کنید. ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی می تواند به شما در مدیریت علائم، یادگیری محرک ها و پیشگیری یا مدیریت حملات کمک کند.
اگر دچار حمله آسم شدید شدم چه کنم؟
اگر دچار حمله آسم شدید، باید مراقبت های پزشکی فوری دریافت کنید.
اولین کاری که باید انجام دهید استفاده از اسپری های استنشاقی است. یک داروی استنشاقی کوتاه اور(سالبوتامول) از داروهای سریع الاثر برای باز کردن راه های هوایی شما استفاده می کند. این با یک اسپری استنشاقی نگهدارنده(سالمترول)که هر روز از آن استفاده می کنید متفاوت است. هنگامی که علائم شما را آزار می دهد باید از اسپری استنشاقی کوتاه اور(سالبوتامول) استفاده کنید و اگر حمله آسم شما شدید است می توانید از آن بیشتر استفاده کنید.
اگر داروهای شما کمکی نمی کند یا آن را همراه خود ندارید و علائم زیر را دارید به بخش اورژانس مراجعه کنید:
- اضطراب یا وحشت
- ناخن های دست مایل به آبی، لب های مایل به آبی (در افراد با پوست روشن) یا لب ها یا لثه های خاکستری یا سفید (در افراد با پوست تیره)
- درد یا فشار قفسه سینه
- سرفه ای که متوقف نمی شود یا خس خس شدید هنگام نفس کشیدن
- مشکل در صحبت کردن
- صورت رنگ پریده و عرق کرده
- تنفس بسیار سریع
چگونه متوجه می شوید که آسم دارید یا نه؟
شما باید به یک ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی مراجعه کنید تا متوجه شوید که آیا آسم دارید یا بیماری دیگری دارید. بیماری های تنفسی دیگری نیز وجود دارد که تنفس را سخت می کند یا باعث سرفه و خس خس سینه می شود.
آیا آسم قابل درمان است؟
نه، آسم را نمی توان درمان کرد، اما می توان آن را مدیریت کرد. کودکان ممکن است با بزرگتر شدن علائم آسم را کمتر تجربه کنند.
چرا علائم آسم در شب بدتر می شود؟
آسمی که در شب بدتر می شود گاهی اوقات آسم شبانه نامیده می شود. هیچ دلیل قطعی وجود ندارد که این اتفاق می افتد، اما برخی حدس های تعلیم یافته وجود دارد. این شامل:
- عوامل محرک در اتاق خواب شما و محرک هایی که در عصر اتفاق می افتد: ممکن است متوجه شوید که پتوها، ملحفه ها و بالش های شما دارای کنه های گرد و غبار، کپک یا موهای حیوانات خانگی هستند. اگر در اوایل شب بیرون بوده اید، ممکن است گرده را با خود آورده باشید.
- عوارض جانبی دارو: برخی از داروهایی که آسم را درمان می کنند، مانند استروئیدها و مونته لوکاست، می توانند بر خواب شما تأثیر بگذارند.
- هوای خیلی گرم یا خیلی سرد: هوای گرم می تواند باعث تنگ شدن راه های هوایی در هنگام تنفس شود. هوای سرد برای برخی افراد محرک آسم است.
- تغییرات عملکرد ریه: عملکرد ریه در شب به عنوان یک فرآیند طبیعی کاهش می یابد.
- آسم در طول روز به خوبی کنترل نمی شود: علائمی که در طول روز کنترل نمی شوند، در شب بهتر نمی شوند. مهم است که با ارائه دهنده خود کار کنید تا مطمئن شوید که علائم آسم شما در روز و شب کنترل می شود. درمان علائم شبانه بسیار مهم است. حملات جدی آسم، و گاهی اوقات مرگ، ممکن است در شب اتفاق بیفتد.
